Hawkeye #03: L.A. Woman – recenzja komiksu

Matt Fraction w trzecim tomie serii robi efektowną woltę, porzucając Clinta Burtona i skupiając się na Kate, czyli Hawkeye w wersji kobiecej, a w zasadzie – co jest kluczowym dla fabuły – dziewczęcej.

Ocena recenzenta:
8/10

Matt Fraction w trzecim tomie serii robi efektowną woltę, porzucając Clinta Burtona i skupiając się na Kate, czyli Hawkeye w wersji kobiecej, a w zasadzie – co jest kluczowym dla fabuły – dziewczęcej.

Ostatnim słowem, jakie przychodzi do głowy, gdy pomyśli się o serii Hawkeye z Marvel NOW jest „przewidywalność”. Od tomu pierwszego Matt Fraction, a wraz z nim rysownicy, m.in. David Aja i Javier Pulido, dwoją się i troją, by dać nam historię, której się nie spodziewamy. Mało tu superbohaterów, mało heroizmu, mnóstwo ponuractwa na pograniczy depresji, ran, które naprawdę bolą, przyziemnych gangsterów, doskonale skrojonych bohaterów, a wybitne dialogi sąsiadują z warstwą graficzną tak oryginalną i pomysłową, że aż dziw bierz, iż ktoś z wierchuszki Marvela nie powiedział stop takiemu odchodzenia od przyjętych w branży kanonów.

Mam teorię, że w Domu Pomysłów nikomu na Hawkeye’u nie zależało, że słusznie zaszufladkowano go jako „najnudniejszego z Avengers”, gościa z łukiem, i tyle. Fraction dostał więc wolną rękę, z czego skorzystał.

W tomie Hawkeye #03: L.A. Woman zrobił coś jeszcze bardziej „bezczelnego”, niż odejście od wszystkiego, co kojarzy się z superbohaterami – odszedł również od głównej postaci, porzucając Clinta Burtona w Nowym Jorku na pierwszych kilku stronach, zamiast tego podążając za Kate, która postanowiła udać się do Miasta Aniołów, w dużej mierze po to, by uciec przed zaraźliwie smętnym Clintem.

Przygoda Kate w LA to mieszanka akcji, komedii pomyłek, kryminału i… Legalna blondynka. Przy czym Kate nie jest mniej rozgarnięta, niż Hawkeye-Clint, po prostu ma w sobie dużo niewinności, naiwności, zapału i zdecydowanie zbyt wiele pewności siebie, często przechodzącej w brawurę, co nie raz nie dwa kończy się sytuacją na pograniczu życia i śmierci. Jest coś magnetycznie uroczego w tej niezdzieralnej dziewczynie, która – wiedziona porywem serca – rzuca się w wir wydarzeń, zbiera cięgi, by po chwili podnieść się i z niezmąconą wiarą w siebie znowu zaatakować. I znowu. I znowu. Do skutku.

LA Woman to spora odmiana po tomach Hawkeye #01: Moje życie to walka i Hawkeye #02: Lekie trafienia, radykalna wolta zarówno w tonie, jak i graficzna. Od ponuro-realistycznej opowieści o walce znużonego bohatera z lokalną niesprawiedliwością przechodzimy do perypetii młodej i narwanej heroski; od minimalizmu i pomysłowego grania kadrami, nawiązującymi choćby do instrukcji obsługi czy folderów z zasadami bezpieczeństwa na pokładach samolotów, przechodzimy do większej dynamiki, ale i luzu, w niektórych kadrach podchodzącego wręcz pod kreskę bajkową.

Matt Fraction świetnie to sobie zaplanował, bo dał nam oddech, byśmy jak Kate nie znużyli się smętami Clinta. Teraz, naładowani energią młodej Hawkeye, możemy wrócić do Hawkeye’a-ponuraka.

Źródło: fot. Egmont

Hawkeye #03: L.A. Woman

Co o tym sądzisz?

Z dniem 15.05.2019 dokonamy migracji systemu komentarzy. Nowy system komentarzy pozwoli nam m.in. rozwinąć funkcje, których nie możemy uzyskać w Disqus, zwiększy bezpieczeństwo strony i przyspieszy czas jej ładowania. W związku z tym wymagana jest Państwa zgoda na przeniesienie Państwa komentarzy do nowego systemu i powiązania go z Państwa kontem w serwisie naEKRANIE.pl. Prosimy o zalogowanie się na wszystkie konta disqus, z których Państwo korzystacie i powiązanie ich z naszym serwisem. W przypadku braku udzielenia tejże zgody, Państwa komentarze w dniu uruchomienia nowego systemu komentarzy przejdą proces zmiany na anonimowe. Proszę kliknąć tutaj, aby wyrazić zgodę i powiązać to konto.

Jeżeli posiadasz oddzielne konto w serwisie disqus kliknij tutaj, aby je powiązać

UWAGA: Ten komunikat będzie się pojawiał aż do momentu uruchomienia systemu nowych komentarzy niezależnie od tego czy wykonasz powyższe instrukcje czy nie.

Porównywarka VOD Nowość Repertuar kin Program TV