Repertuar kin Nowość Program TV
Ocena recenzenta:
6/10

Green Arrow # 3: Szmaragdowy banita – recenzja komiksu

Poprzedni tom serii Green Arrow w ramach DC Odrodzenia nie pozostawił po sobie dobrego wrażenia, stąd też niewielkie były oczekiwania wobec najnowszej odsłony. Jak zatem wypada Szmaragdowy banita na tle dotychczasowych opowieści o łuczniku z uniwersum DC?

Tym razem dostaliśmy jedną, dłuższą opowieść, w której Olivier Queen po niedawnych, niesamowitych wyczynach powraca do Seattle, by głównie zajmować się codzienną, superbohaterską robotą. Co na jej temat sądzą mieszkańcy miasta dowiadujemy się ze sprawnie rozpisanego początku historii. Zawiązanie akcji obraca sie bowiem wokół reportażu dziennikarki na temat kontrowersyjnej działalności Green Arrowa. Okazuje się, że ilu ludzi, tyle opinii – są tacy, którzy chwalą, są tacy, którzy potępiają, ale z pewnością nikt nie pozostaje obojętny. Olivier dalej robi swoje, dalej jest prawy i szlachetny i dalej swoją działalnością wywołuje nieprzewidziane konsekwencje a przede wszystkim – co najistotniejsze w niniejszym tomie, wyzwala tkwiące w ludziach demony.

Twórcom udało się w tym przypadku przepchnąć klasyczny motyw opowieści superbohaterskich o narodzinach złoczyńcy. Tym razem staje się nim upokorzony przez Green Arrowa, nadużywający władzy policjant. Motyw tej przemiany i późniejszych konfrontacji można było z pewnością pociągnąć dłużej i wnikliwiej, ale w rzeczywistości to tylko jeden z wątków Szmaragdowego banity. Ten główny natomiast nawiązuje do tytułu zbiorku, w którym to Green Arrow staje się nagle wrogiem publicznym numer jeden w mieście, którego miał być obrońcą.

Jak do tego doszło? To właśnie jest najlepsze w najnowszym tomie opowieści o przygodach Oliviera Queena. Pierwszy zeszyt Szmaragdowego banity to jedna z najlepiej zawiązanych fabuł superbohaterskich, jakie miałem okazję czytać ostatnimi czasy. Klasyczny zwrot akcji pod koniec, wzorowe budowanie napięcia i przeplatanie kilku wątków wyszło tu koncertowo i nawet późniejsze popadanie w sztampę przy fabularnych rozwiązaniach nie jest w stanie przysłonić pozytywnego wrażenia. A wszystko dzięki prostocie pomysłów wyjściowych, dzięki którym powstało solidne, miejskie superhero.

Ta  prostota to w zasadzie recykling dobrze znanych motywów. Wspomniałem już ten o przemianie policjanta w złoczyńcę. Drugim jest podszywanie się innego łucznika pod Green Arrowa.  Ponadto autorzy nie zapominają o konsekwencjach działań Dziewiątego Kręgu, na skutek których Olivier pozbawiony jest majątku, wprowadzając postać burmistrza Dominiego, będącego istotnym ogniwem w tej rozgrywce. Przeplatanie się tych wątków wzmacnia jeszcze czytelny, społeczny przekaz wraz z rozważaniami na temat granic władzy. A w centrum tego wszystkiego jest miejscami nieco przytłoczony wydarzeniami nasz bohater.

Znasz ten komiks?

Oceń:

0,0

Na szczęście – od czego są przyjaciele! Cóż, czasami od tego, by popsuć wydźwięk dobrej historii. Wśród kompanów, którymi otacza się Ollie, najlepiej w Szmaragdowym banicie wypada nad wyraz skuteczna w otwartych konfrontacjach Dinah. Natomiast i Diggle i powracająca do Seatle Emiko wywołują nieoczekiwane uczucie zbędności w tej historii – jak na razie twórcy nie mają dobrego pomysłu na te postacie, a ich wspólne poczynania lub pogaduszki na łonie przyrody czasami sięgają poziomu dramy z serialowego Arrowa.

Podsumowując – dostaliśmy jak na razie najlepszy tom przygód szmaragdowego łucznika. To cieszy, szczególnie w porównaniu ze słabym, poprzednim tomem. Jednak to wciąż za mało, by historia Oliviera Queena na dłużej zapadła w pamięć czytelnikom. Nie pomaga w tym też zbytnio szata graficzna – owszem, patrząc na rysunki Schmidta i Ferreyry nie ma się do czego przyczepić, ale z kolei można odnieść wrażenie, że nie do końca korespondują z tonem opowiadanej historii. Sytuację ratuje kilka splashy, w których czujemy autentyczną, graficzną pasję i możemy sobie wyobrażać tę historię inaczej i chyba lepiej narysowaną. Na razie jednak mamy takiego Green Arrowa jakiego mamy, ale nie ma co zbytnio narzekać, skoro jest dużo lepiej, niż ostatnio.

Źródło: fot. Egmont
 

 

Poznaj recenzenta

Tomasz Miecznikowski
Zakochany w sztuce komiksowej od prawie czterdziestu lat. Wielbi geniusz Alana Moore’a, uwielbia powieści Stephena Kinga. Nałogowo wchłania seriale - dwa ulubione to „The Wire” i „Breaking Bad”. Oprócz komiksowych recenzji dla naekranie.pl, pisze o czym się tylko da dla dzikabanda.pl. Czasami można poczytać jego teksty także w „Nowej Fantastyce”.

Najlepsze z 24h

Michalina Reda
-

Najlepiej zarabiające aktorki 2018 roku

Magazyn Forbes przygotował zestawienie najlepiej zarabiających aktorek tego roku, uwzględniając ich zarobki z minionych 12…

Norbert Zaskórski
-

Danny kontra Davos. Pełny zwiastun 2.…

Netflix zaprezentował pełny zwiastun nowego sezonu serialu Marvela o bohaterze z żelazną pięścią. Premiera we…

Piotr Piskozub
-

Tom Hardy jest zmęczony aktorstwem. Rozważa…

W jednym z ostatnich wywiadów na temat filmu Venom wcielający się w tytułową postać Tom…

Adam Siennica
-

Cinema City Krewetka kończy działalność. Kino…

Jak donosi Trojmiasto.pl Cinema City Krewetka zostanie zamknięte lada dzień po 16 latach działalności.

Norbert Zaskórski
-

Współlokator Thora przetrwał wyczyn Thanosa. Zobacz…

W sieci pojawiło się nowe wideo ze znanym fanom MCU współlokatorem Syna Odyna.

Piotr Piskozub
spoilery
-

Ant-Man i Osa – dlaczego to…

Reżyser filmu Ant-Man i Osa, Peyton Reed, zabrał głos na temat sceny po napisach ze…

Co o tym sądzisz?

To okno zamknie się automatycznie za 10 sek. [X]

 

To okno zamknie się automatycznie za 10 sek. [X]